Biz
aynı şarkıyı sevip
farklı yerlerde susanlardık.
Sen kalabalıkların içinde
adımı bilmeden yürürdün,
ben seni
herkesin yüzünde arardım.
Konuşamadık.
Çünkü bazı kelimeler
ağızdan çıkınca
kirleniyor.
Ben seni
uzaktan sevdim,
en temiz yerinden.
Bakmadan bakmayı,
duymadan duymayı
seninle öğrendim.
Akşam olunca
senin adın ağırlaştı içimde,
bir sigara gibi
yanıp bitmeyen.
Yan yana gelsek
bozulacaktık belki,
o yüzden
hiç gelmedik.
Sen gülerken
ben sustum,
çünkü mutluluğun
şahit istemezdi.
Bir ihtimalin bile yokluğunda
yaşadım seni,
en kalabalık yalnızlığımda.
Herkes sevdiğini aldı gitti,
ben seni
olduğun yerde bıraktım.
Çünkü bazı aşklar
sahip olunmaz,
taşınır.
İşte bizim hikayemiz:
dokunulmadı,
söylenmedi,
ama içimde
ömür boyu kaldı.
