Gönlüm çekiyor yârimin ince düşünü,
Rüzgâr da taşımaz olmuş artık izini.
Bir gölge gibi süzülür her an içimden,
Yine bırakır sineme sessiz sesini.
Yollar uzanır, dağılır önümde bir bir;
Zaman örter gittikçe ağır perdesini.
Durmuş gibiyim, akmıyor saat, dönmüyor gün;
Tutmuyor avuçlarım sabahın yüzünü.
Üstümde çöker karanlık, ağır bir gece;
Dilsiz bırakır yüreğimin derin sözünü.
Her akşam ufka iner solgun bir hüzün,
Gün batarken bile söndüremez közünü.
Nereye baksam yeniden görünür o düş;
Bir duvar gibi dikilir yüzüm önüme.
Bir sızı olur, yayılır gönlümün içine,
Dağıtır beklediğim bütün düzeni.
Bir kapı aralanır gecenin kıyısında;
İnce bir esinti taşır rüzgâr sesini.
Tozlanmış anılarım uyandırır beni,
Hatırlatır zamana gömülü çağrısını.
Yâr uzakta, yol uzundur, gecem ağırdır;
Dayanmaz içimde büyüyen ayrılık gücü.
Bir umutla her sefer yola çıkmış olsam da
Geri taşır omzuma yeniden bekleyişi.
Gün doğar, fakat soluktur ışığın rengi;
Gülmeye cesaret edemez sabah gülüşü.
Kuş geçer, rüzgâr eser, gök açılır uzaktan,
Yine de silemez içimde sönen ateşi.
Bir çınar gibi köklenir gönlüme keder;
Büyür her nefeste gecenin bölüşü.
Düşer içime kendi sesimin yankısı,
Her yankıda çöker içime yarin düşü.
Aklım yorulsa da döner yine o hayale;
Tutulur elim bir anlık yanılış gibi.
Adımlarıma siner anısının kokusu,
Dünya susar, kalır yalnız bir bakış gibi.
Gölgeler uzar, kaplar içimin yollarını;
Dünya döner ama duymaz kalbin çağrısını.
Hangi yöne yürürsem yürüyeyim yine
Önüme serer kader kendi ağını.
Bir ateş sızar içimin karanlık yanına;
Tutuşur hüznün bıraktığı ince kanı.
Sözler tükenir, diller susar birden bire;
Sessizlik anlatır söyleyemediklerimi.
Karanlık elini sürer camlara doğru,
Gecenin yükü bastırır soluk adımlarımı.
Ben yine beklerim açılır diye o kapı,
Yarın avuçlarıma bırakır yokluk ağı.
Bir an olur, donar dünya etrafımda;
Susar bütün sesler, kalır sabah kokusu.
Bir his geçer içimden ince bir yağmurla;
Döner göğsüme eski günlerin dokusu.
Gönlüm çekiyor yârimi, düşüyor içime;
Bir rüzgâr gibi değip kaybolan gülüşü.
Ne söz tutar zamanı, ne zaman sözleri;
Bitmez içimin taşıdığı o uzun sükûtu.
Ve durur içimde büyük bir yalnızlıkla
Bir adım geri çekilir gönlümün sesi.
Susarım… çünkü bilirim artık şunu:
Gönlüm çekiyor yârimin ince düşünü…
Ve bitmez içimde bu kimsesiz düş mevsimi.
