Ayrılış bir kapı sesiyle başladı belki,
ama asıl ayrılık,
o kapı kapanmadan önce dilime gelip de çıkamayan kelimelerde gizliydi.
“Gitme.” diyemedim.
“Biraz daha kal.” diyemedim.
Hatta en çok,
“Ben sensiz yapamam.” demek istedim…
Ama hiçbirini söyleyemedim.
Boğazıma dizildi kelimeler,
bir zincir gibi.
Bir halkasını çözmeye kalksam,
diğerleri boynuma dolanıyordu.
Ben sustum.
Ve sustukça büyüdü aramızdaki mesafe.
O gün saatim kırıldı.
Tam kapıya yürüdüğün an.
Akrep ile yelkovan birbirine yaslandı,
tıpkı seninle benim gibi.
Yan yana ama dokunmadan,
yakın ama kavuşmadan.
Zaman orada dondu,
ve hâlâ o noktada bekliyor.
Biliyor musun,
ayrılıklar hep gözyaşıyla olur sanırdım.
Ama öğrendim ki en acısı,
susarak olurmuş.
Çünkü gözyaşı akar, diner;
ama suskunluk kalır.
İçte birikir,
deniz olur,
fırtına olur,
gün gelir insanın içine taşar.
Ve işte ben, o taşmanın eşiğinde yaşıyorum yıllardır.
Ellerim ceplerimdeydi,
o gün konuşamadığım için.
Oysa ellerim,
düşen kelimeleri toplamak ister gibiydi.
Ama hiçbirini toparlayamadım.
Hepsi yere saçıldı,
senin adımlarının altına.
Bir veda cümlesi kurabilseydim belki farklı olurdu.
“Yolun açık olsun.” diyebilseydim,
en azından yüküm hafiflerdi.
Ama onu bile diyemedim.
Ben, vedayı bile içime gömdüm.
Şimdi düşünüyorum:
Susmak bazen gururdan olur,
ama benimki korkudan.
Ya söyleseydim de hiçbir şey değişmeseydi?
Ya “gitme” desem de gitseydin?
O zaman kelimeler de ölürdü,
benim gibi.
Ve ben, ölüsünü taşımak yerine,
sana hiç doğmamış cümleler bırakmayı seçtim.
Yıllar geçti,
hala boğazımda duruyor o kelimeler.
Her nefesimde biraz daha yakıyor.
Her uykumun tam ortasında beni uyandırıyor.
Ve ben, sabaha kadar o söylenmemiş cümleleri dinliyorum içimde.
Biliyor musun…
Bazı ayrılıklar kapıyla olmaz,
ardından kapanan sessizlikle olur.
Ve en acısı da budur.
Çünkü kapı kapanır, anahtar çevrilir, hayat devam eder.
Ama sessizlik kapanmaz.
Onu açacak anahtar yoktur.
O hep orada kalır.
Ve ben, işte o sessizlikle yaşamayı öğrendim.
Sen gidince öğrendim:
Ben seni en çok sustuğum yerde kaybettim.
Ve sen, hiçbir zaman öğrenmeyeceksin bunu.
